Freitag, 4. Juni 2010

moraliteit.

Wanneer we een bepaalde karakteristiek afleiden zullen hiermee samen andere verbandhoudende karakteristieken geassocieerd worden. Het functionele doel dat een mens hierbij heeft is een impliciete representatie op te bouwen van de persoon waar men mee te maken heeft. Zo wordt er een eerste doch niet onbelangrijke fase doorlopen naar een bewuste indruk.

In mijn experimenten ga ik een stap verder en probeer ik uit te maken of er ook op associatief niveau, dus op een spontane manier, gebruik gemaakt wordt van motieven. Vooraleer ik dit kan bepalen dient er eerst een inzicht te bestaan van wat een motief is.

We kunnen stellen dat elk motief in wezen ook een trek inhoudt met het verschil dat er een doelrepresentatie voor handen is. Over de exacte bepaling van die doelrepresentatie bestaat er momenteel geen consensus. Zo kan een doel zich uitstrekken over verschillende tijdslengten en is het haast onmogelijk om eenduidig een causale implicatie te stellen. Binnen deze paper ga ik ervan uit dat motieven samengaan met dispositionele en dus aanhoudende eigenschappen van de persoonlijkheid. Een tweede element dat onderliggend is aan het voorgaande is de morele dimensie. Bij een motief dient men steeds in rekening proberen brengen of de persoon al dan niet van goede wil is en welk complex samenspel er is met de omgeving en/of de omstandigheden is. Het is vooralsnog onduidelijk in welke mate een mens spontaan in staat is om dit onderscheid te maken. Een expert zal vermoedelijk een andere en meer precies oordeel ontwikkelen dan een leek. Belangrijk is hierbij te weten dat mensen inferentiële activiteit leren ontwikkelen doorheen de tijd. Het is een leerproces op zich. Welke processen hier onderliggend aan zijn met betrekking tot motieven zal ik trachten te achterhalen.

Zo gaan we via het gebruik van auto-motieven de sociale perceptie vorm geven. Dit zijn motieven die eigen zijn aan ons zelf en die kunnen opgedeeld worden in twee categorieën. De eerste is het begrijpen van de externe wereld rondom ons heen, de andere categorie is die van het controleren daarvan. Net zoals we zelf geneigd zijn tot begrip en controle gaan we dit automatisch ook aan anderen toekennen en gaan we dit gebruiken als anker om anderen beter te kennen. We gaan dus moraliteit aanwenden, op een onbewust niveau om de situatie beter te begrijpen en/of controleren. In dit geval dus een persoon.

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen