Freitag, 31. Dezember 2010

het begrip intentional stance door Dennett en theory of mind.

Een relevant begrip voor de inleiding van mijn verhandeling is het door cognitief filosoof Dennett (1978, 1987) geformuleerde 'intentional stance'. Dit houdt in dat reeds een kind bedoelingen en motieven kan toeschrijven aan een ander. Dit vermogen voorspelt het gedrag van de anderen accurater en meer op lange termijn, dan alleen waarnemen van het gedrag.

Wat het concept 'theory of mind' hieraan toevoegt is dat we een onderscheid kunnen maken tussen ons eigen zelf en dat van een ander. Reeds vroeg in de ontwikkeling dient een baby zich te onderscheiden van anderen en bijgevolg te leren omgaan met de frustratie die hier mee gepaard gaat. Ook zouden we doorheen de ontwikkeling voor iedereen andere werkmodellen aanmaken en indien er van veilige hechting sprake is reorganiseren. Al zou wanneer er over voldoende relaties beschikt wordt dit tot één overlappend werkmodel evolueren.

Het vertonen van empathie wijst echter steeds op een onderscheid tussen zichzelf en de ander. Het is echter niet geweten of we projectieve mechanismen toepassen bij de inkleuring van de mentale staat van de ander. Vermoedelijk zijn hier bepaalde omstandigheden of disposities dat dit meer uitlokken dan andere.

In mijn verhandeling wordt hier geen aandacht aan besteed. Ik ga er vanuit dat de spontane reactie die zonder mentalisatie (denken over eigen denken) gebeurt algemeen is bij iedereen en dat deze louter door de situatie wordt bepaald. De vraag is of er reeds een kiem van dit 'intentional stance' ligt bij de waarneming.

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen